Deliilyas Belediyesi’nin 42.yılı anısına

42 yılda çok şey değişti
Bizim çocukluğumuzda diye başlardı hikayeler
Bizim çocukluğumuzda insanlık vardı, Komşuya gidip gelmeler
Çamurdandı oyuncağımız, Yoktu tahtaravalliler
Bayırın suyundan içerdik,
Göbelek toplamaya giderdik bahar yağmurlarıyla
Boz it mayışırdı yazın sıcağında
Kerpiç dökerdik, ne çimento bilirdik ne tuğla
Ovadan ot getirirdik çetenle, hayma vururduk
Akşam düğün ederdi, koyun ile kuzu karşılaşınca
Biz doğduğumuz günü bilmezdik
Ya harman vakti doğardık ya ot biçiminde
Park yoktu o zamanlar, hezen vardı duvarın dibinde
Kerpiç duvara dayayıp sırtımızı sohbete başlardık
Yazımız uzun sürmezdi
Yaylım toplar, tezek yakardık
Peynir ekmekti öğünümüz
Şükreder, gül gibi geçinirdik
Ayağımızda kara lastik, elimizde sapan vardı
Mezarlığa giderdik, ölümüze sahip çıkardık
Elimizde şimdi her şey var
Göç ettik, doymadık
İki ileri yürüdük bir geri
Kaybettik elimizdekileri
Ve 42 yıl oldu şimdi
Ömrüm geçti Deliilyas’ta…

Halis YILDIZ / Anlatım